«Τὰ Λιμανάκια». Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Τὰ Λιμανάκια

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους)  (1907)

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Τέλος, ἀφοῦ ἔφερε πολλὲς βόλτες, ἐντὸς τῆς παραθαλασσίας ἀγορᾶς τοῦ Βόλου, ὁ καπετὰν Ἠλίας τῆς Μπαμπλένως ― καὶ ποῦ νὰ θυμηθῇ ὅλας τὰς παραγγελίας ὅσας τοῦ εἶχον φορτώσει ἀπὸ τὸ νησὶ οἱ καλοὶ πατριῶταί του!
Ἔπρεπε νὰ ἦτον ὁ νοῦς του κατάστιχον τοῦ Δελχαρόγιαννου τοῦ χασάπη, ἢ ἔπρεπε νὰ ἦτον ἀποθήκη παλαιῶν πραγμάτων τοῦ γερο-Πανᾶ, διὰ νὰ τὰ ἐνθυμῆται ὅλα, μὲ αὔξοντα ἀριθμόν, μὲ εἶδος καὶ ποσόν, καὶ μὲ ὄνομα.
Ἄλλος τοῦ εἶχε δώσει προκαταβολὴν πενῆντα λεπτὰ διὰ νὰ τοῦ ἀγοράσῃ ἕνα τρυγολόγον* ἢ ἕνα κυρτὸν σουγιάν, «γκέκαν» καλούμενον,

«Φιλόστοργοι» Μέρος Γ' (Τελευταῖο). Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Φιλόστοργοι» Μέρος Γ'

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). (1895)

Διαβάστε τὰ ὑπόλοιπα πατῶντας: «Φιλόστοργοι»

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ἦταν συγκινητικὸ νὰ τὸν βλέπει κανείς, σὰν ζωντανὴ ζυγαριά, νὰ εἶναι φορτωμένος ἕνα σάκο γεμᾶτον λάχανα ἢ φύλλα πίσω στὴν πλάτη, καὶ νὰ σηκώνει, ἀχώριστον ἀπὸ τὸ σῶμα του, ἄλλον ὀγκώδη σάκο κρεμασμένον μπροστά, στὴ βράκα του μὲ πολλὲς δίπλες.
Ἦταν αὐτὴ ἡ ἀρρώστια ποὺ τὴ γιάτρευε κρυφὰ ὁ Νικόλας ὁ Μανάβης.
Ἔζησε μὲ τὸν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου του (δουλεύοντας τίμια) κι ἀνάθρεψε πέντε ἢ ἕξι παιδιά, πού... δὲν ἦταν δικά του.
Πέθανε, ὁ καημένος, ἐδῶ καὶ τέσσερα ἢ πέντε χρόνια, καὶ βρῆκε ἀνάπαυση ἀπὸ τοὺς κόπους του.

«Φιλόστοργοι» Μέρος Β' Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Φιλόστοργοι» Μέρος Β'

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους)

Διαβάστε τὰ ὑπόλοιπα πατῶντας: «Φιλόστοργοι»

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Η  κυρα-Πράπω μὲ εἶδε καὶ μὲ φώναξε:
- Ἔλα... ἐσὺ ποὺ ἔχεις γουρλίδικο χέρι, μοῦ λέει.
Μοῦ θύμισε ἀμέσως ὅτι πρὶν ἀπὸ λίγους μῆνες εἶχε τύχει νὰ χαθεῖ ἕνα παιδί, κι ἐκεῖνο, ὅπως τώρα, εἶχε πέσει στὰ χέρια της, τὴν ἴδια βραδινὴ ὥρα. Ὅτι ἐγώ, ὅταν τὸ εἶδα νὰ κλαίει στὰ χέρια της καὶ νὰ ζητάει τὴ μαμά του, τοῦ ἔδωσα μιὰ δεκάρα γιὰ νὰ μερώσει.
Ὅτι, κατὰ καλὴ σύμπτωση, ἀμέσως μετὰ τὴ δεκάρα, ἔτυχε νὰ παρουσιαστεῖ ἡ μητέρα τοῦ παιδιοῦ, ποὺ τὸ ἀναζητοῦσε ὧρες πρίν, καὶ νὰ ἔρθει νὰ τὸ συμμαζέψει.
Ἔσκυψα καὶ κοίταξα τὸ παιδί.

«Φιλόστοργοι» Μέρος A' . Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Φιλόστοργοι» Μέρος A'

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους)

Διαβάστε τὰ ὑπόλοιπα πατῶντας: «Φιλόστοργοι»

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ἕνα πρωὶ πρὶν τρία χρόνια, ἦταν τὶς παραμονὲς τῶν Χριστουγέννων, ἡ κυρα-Πράπω ἡ Σκαλιώτισσα, μιὰ ψηλή, χοντρὴ γυναικάρα πενῆντα ὀκτὼ χρονῶν, εἶχε σηκωθεῖ νὰ πάει νὰ κάνει ἐπίσκεψη στὴ νονά της στὰ Πατήσια.
Εἶχε σπιτάκια μὲ μεγάλη αὐλή, σὲ μιὰν ἄκρη τῆς πόλης, ὁποὺ ἔτρεφε γίδες καὶ προβατίνες καὶ κότες καὶ φραγκόκοτες καὶ περιστέρια.
Τὸ γάλα τὸ πουλοῦσε ὀγδόντα λεπτὰ τὴν ὀκά, μὲ τὸ δικό της τὸ μετρίδι. Τὰ περιστέρια, μόνο σὲ ἔκτακτες περιστάσεις, χωρὶς ὁρισμένο τιμολόγιο, ἂν τῆς εἶχε πνίξει κανένα ἡ γάτα ἢ ἂν ἔβρισκε πελάτες Γάλλους ἢ Ἰταλοὺς τοῦ θεάτρου.

«Ὁ Ἀμερικάνος» Μέρος Δ' (Τελευταῖο). Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Ὁ Ἀμερικάνος»

Μέρος Δ' (Τελευταῖο)

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους)

Γιὰ τὰ ὑπόλοιπα πατῆστε "Ὁ Ἀμερικάνος"

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Κανένας δὲν ἀπάντησε στὴν ἐρώτηση τοῦ χαμάλη, ποὺ τὴν κρυμμένη σημασία της κανεὶς δὲν καταλάβαινε. Ὁ Βαγγέλης ἐξακολούθησε:
- Ποὺ νὰ θυμόσαστε ἐσεῖς! Εἶστε ὅλοι μικρότεροι μου, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν μπαρμπα- Τραντάφυλλο, δὲν εἶναι ντόπιος, κι ἐγὼ κοντεύω τώρα νὰ σαραντίσω. Ἤμουν τὸ πολὺ δεκαοχτὼ χρονῶν ὅταν ξενιτεύτηκε ὁ γιός του Μοθωνιοῦ, κι ἐκεῖνος τότε θὰ κόντευε τὰ εἰκοσιπέντε.
Μὰ μοῦ φαίνεται, νὰ τὸν ἔβλεπα τώρα δά, θὰ τὸν γνώριζα. Πέθαναν μὲ τὸν καημὸ τοῦ Γιάννη τους ὁ καημένος ὁ μπαρμπα- Στάθης κι ἡ γυναῖκα του, Θεὸς σχωρέσ’ τους!

«Ὁ Ἀμερικάνος» Μέρος Γ'. Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Ὁ Ἀμερικάνος»

Μέρος Γ'

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους)

Γιὰ τὰ ὑπόλοιπα πατῆστε "Ὁ Ἀμερικάνος"

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Μὰ πόσες φορὲς στὸ εἶπα, Ἀναγνώστη, βγῆκε μέσα ἀπὸ τὸ πορτάκι, κι ἀπὸ τὸ κεφάλι ποὺ εἶχε φανεῖ ἐκεῖ, μιὰ χοντρὴ φωνὴ ποὺ συμπλήρωνε τὰ χοντρά του χαρακτηριστικὰ· δὲν θὰ βάλεις γνώση; Χαλνὰς τὴν ἡσυχία τῶν νοικοκυραίων! Τί μέρα ξημερώνει αὔριο, κι ἔχουμε τραγούδια καὶ φωνὲς πάλι; Καὶ τί ὥρα εἶναι τώρα;
Ἦταν ὀχτὼ καὶ μισή. Ὁ τραγουδιστὴς τῆς τριανδρίας των χαμάληδων, πῆρε τὸν λόγο καὶ μὲ κωμικὴ σοβαρότητα εἶπε:
- Τώρα θὰ φύγουμε, καπετὰν Ἀναστάση· δὲν τὸ καταδεχόμαστε ἐμεῖς νὰ σᾶς χαλάσουμε τὴν ἡσυχία σας.

«Ὁ Ἀμερικάνος» Μέρος Β'. Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Ὁ Ἀμερικάνος»
Μέρος Β'

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους)
Γιὰ τὰ ὑπόλοιπα πατῆστε "Ὁ Ἀμερικάνος"

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ξαφνικὰ ὁ ξένος ἀναγκάστηκε νὰ παραμερίσει, γιατί δυὸ παιδία, ποὺ τὸ ἕνα τους κρατοῦσε ἕνα φανάρι, καὶ ποὺ μόλις εἶχαν κατέβει ἀπὸ μιὰ σκάλα, ἔρχονταν πρὸς τὰ ἐδῶ. Γύρισε μερικὰ βήματα πίσω, πρὸς τὸ μέρος ἀπὸ ὅπου εἶχε ἔρθει.
Τὰ παιδία ἦρθαν κοντά, καὶ οὔτε κἂν τὸν πρόσεξαν. Ἀνέβηκαν τὴ σκάλα ἐκείνου ἀκριβῶς τοῦ σπιτιοῦ ποὺ ὁ ξένος τὸ εἶχε κοιτάξει γιὰ πολλὴ ὥρα. Ὅταν τὸ εἶδε αὐτὸ ἔκανε μιὰ κίνηση, καὶ γύρισε πάλι πίσω μὲ ζωηρὸ ἐνδιαφέρον. Στάθηκε καὶ ἔστησε ἀφτί.
Τὰ παιδιὰ χτύπησαν τὴν πόρτα.
- Νά ΄ρθουμε νὰ τραγουδήσουμε, θεῖα;

«Ὁ Ἀμερικάνος» Μέρος Α'. Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Ὁ Ἀμερικάνος»

Μέρος Α'

Γιὰ τὰ ὑπόλοιπα πατῆστε "Ὁ Ἀμερικάνος"

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Τοῦ Δημήτρη του Μπερδὲ τὸ μαγαζὶ ἔμοιαζε, ἐκεῖνο τὸ βράδυ, μὲ βάρκα, κατὰ τὰ φαινόμενα φουρτουνιασμένη, νὰ πλέει μὲ τὸν ἄνεμο στὴν πρύμνη καὶ στὸ πλάϊ, νὰ τῆς χτυποῦν τὰ κύματα τὴ μιὰ πλευρά, νὰ πηδᾶ μέσα τὸ νερὸ ἀπὸ τὴν κουπαστὴ καὶ νὰ ραντίζει ἀπὸ τὴν κορφὴ ὡς τὰ νύχια τοὺς δύστυχους ἐπιβάτες.
Ἔμοιαζε μὲ βάρκα ὅπου ὁ κυβερνήτης της καὶ τὸ ναυτόπουλό του φαίνονται ὅλο ἔγνοιες, νὰ δίνουν καὶ νὰ παίρνουν προστάγματα σὲ γλῶσσα ἀκατάληπτη, ὁ ἕνας μὲ δυσκολία νὰ κατευθύνει τὸ πηδάλιο, ὁ ἄλλος νὰ λύνει καὶ νὰ δένει τὰ πανιά, βοηθῶντας μὲ τὸ κουπὶ ἀπὸ τὴν ἀπάνεμη μεριά, νὰ τρέχουν καὶ οἱ δυὸ

«Τὸ κρυφὸ μανδράκι». Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Τὸ κρυφὸ μανδράκι»

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους)

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Χριστούγεννα ποὺ ἔμμελε νὰ κάνουν ἐκείνη τὴ χρονιὰ οἱ χριστιανοί, οἱ ἄνθρωποι τοῦ χωριοῦ!
Ἂν περίμεναν ἀπὸ τὸ μπαρμπα-Στάθη τὸ Γροῦτσο μὲ τὴ βάρκα του, ποὺ τὴν εἶχε τόσες φορὲς καλαφατίσει καὶ πισσώσει, νὰ τοὺς φέρει ἀρνιὰ νὰ φᾶνε!
Οἱ καιροὶ ἦταν τόσο ἀκατάστατοι, μὲ ὅλα τὰ χιόνια ποὺ εἶχε ρίξει γύρω στὰ βουνά- ὡς τὴν παραλία, στὴν ἄμμο τοῦ γιαλοῦ εἶχαν κατέβει τὰ χιόνια. Καὶ μέσα στὸ χωριὸ εἶχε πιάσει τὸ χιόνι.
Κι ὅλες οἱ στέγες τῶν σπιτιῶν, ἀπὸ πλάκες ἢ ἀπὸ κεραμίδια, εἶχαν σκεπαστεῖ ἀπὸ παχὺ λευκὸ στρῶμα.

«Ἄνθος τοῦ Γιαλοῦ». Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους). Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Ἄνθος τοῦ Γιαλοῦ»

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα (γιὰ παιδιὰ καὶ νέους)

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Γιὰ πολλὲς νύχτες στὴ σειρὰ ἔβλεπε ὁ Μάνος του Κορωνίου, ἐκεῖ ποὺ ἔδενε τὴ βάρκα τοῦ κάθε βράδυ, κοντὰ στὰ Κοτρόνια τοῦ ἀνατολικοῦ γιαλοῦ, ἀνάμεσα σὲ δύο ψηλοὺς βράχους καὶ κάτω ἀπὸ ἕνα παλιὸ ἐρημόσπιτο καταερειπωμένο, - ἐκεῖ ἔστρωνε συνήθως τὴν κάπα του πάνω στὴν πλώρη τῆς βάρκας, καὶ κοιμόταν ὕπνο χορευτὸ καὶ νανουρισμένο, τρεὶς σπιθαμὲς ψηλότερα ἀπὸ τὸ κῦμα, παρατηρῶντας τὰ ἄστρα καὶ μελετῶντας τὴν Πούλια καὶ ὅλα τὰ μυστήρια τοῦ οὐρανοῦ - ἔβλεπε, λέω, ἀνοιχτὰ στὸ πέλαγος, ἔξω ἀπὸ τὰ δύο ἀνθισμένα νησάκια, ποὺ φυλᾶνε σὰν σκοποὶ τὴν εἴσοδο τοῦ λιμένα,