Περί Ὑπομονῆς. Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου. Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Περὶ Ὑπομονῆς
Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
Ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 4-4-1986

Ἠχητικὸ ἀρχείο από arnion.gr
Διαβάστε καὶ ἀκοῦστε περισσότερα πατῶντας: Εὐχὴ ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου

«Ὅταν ὁ Θεός δέν μᾶς δίνει κάτι πού ἐπίμονα τοῦ ζητοῦμε...» ἀπό τὴν Διδασκαλία τοῦ Γέροντος Πορφυρίου

Ἡ ἱκανοποίηση τῶν αἰτημάτων τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τόν Χριστό μας γίνεται ὅταν Ἐκεῖνος κρίνει ὅτι θά εἶναι γιά τό καλό μας. Δέν πρέπει νά ἀπαιτοῦμε οὔτε νά ἀνυπομονοῦμε. Νά ζητοῦμε μέ εὐγένεια καί τέλειο ἄφημα. Θά τό λάβουμε ὅταν πρέπει καί ἄν εἶναι γιά τό ἀληθινό καί αἰώνιο καλό μας.

«Ὅταν ὁ Θεός δέν μᾶς δίνει κάτι, πού ἐπίμονα τοῦ ζητοῦμε, τότε δύο πράγματα μπορεῖ νά συμβαίνουν: Ἤ δέν μᾶς τό δίνει γιά τό καλό μας ἤ ἐμεῖς δέν ξέρουμε πῶς καί πότε νά τοῦ τό ζητήσουμε, χωρίς νά ἀποκλείεται νά συμβαίνουν καί τά δύο μαζί.

Ποιμαντικὴ θεραπευτικὴ τῆς ἀκηδίας. Πρωτοπρεσβυτέρου Χριστοφόρου Χρόνη

Ἕνα «ὡραῖο μέρος» γιὰ νὰ ἐπισκεφθεῖτε- πλήξη, ἀπογοήτευση, τρέλα.
Ποιμαντικὴ θεραπευτικὴ τῆς ἀκηδίας

Πρωτοπρεσβυτέρου Χριστοφόρου Χρόνη
Ἐφημερίου Ἱ. Ν. Ἁγίου Χριστοφόρου Ἀγρινίου (Δρ. Θεολογίας-Μ.Α Φιλοσοφίας)

Ζοῦμε μὲ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ἱκανοποιῶντας ὅλες τὶς ἐπιθυμίες καὶ τὶς ἀνάγκες μας, θὰ εἴμαστε ἀπόλυτα εὐτυχισμένοι καὶ πλήρεις, σωματικά, ψυχικὰ καὶ πνευματικά. Ὅταν ἀποκτοῦμε κάτι νέο ἢ ἱκανοποιοῦμε μία ἐπιθυμία μας, ἀρχικὰ νιώθουμε χαρὰ καὶ ἱκανοποίηση, ἀλλὰ μὲ τὸν χρόνο ἐξοικειωνόμαστε μὲ τὴν ἀπόκτηση

Ἡ πολύχρονη ὑπομονή, πού ἔφερε ἄμετρη τή χάρη τοῦ Θεοῦ

 Ένας από τους αγίους πατέρες είπε: Ήταν ένας γέροντας αναχωρητής, τίμιος, και πήγα μια φορά σ’ αυτόν, όταν ήμουν καταπονημένος από τους πειρασμούς.
Αυτός ήταν άρρωστος και κατάκοιτος και, αφού τον χαιρέτησα, κάθισα κοντά του και του είπα:
– Κάνε μια ευχή για μένα, πάτερ, διότι πολύ θλίβομαι από τους πειρασμούς των δαιμόνων.
Και ο γέροντας άνοιξε τα μάτια του και μου είπε:
– Παιδί μου, εσύ είσαι νέος και δε θ’ αφήσει ο Θεός να καταπονηθείς από αβάσταχτους πειρασμούς.
Κι εγώ του είπα:
– Και νέος είμαι και πειρασμούς έχω από πολύ ενάρετους ανθρώπους.
Κι εκείνος πάλι μου είπε:
– Λοιπόν, ο Θεός θέλει να σε κάνει σοφό.
Κι εγώ είπα:
– Πώς θα με κάνει σοφό; Εγώ κάθε μέρα γεύομαι το θάνατο της ψυχής.

Υπομονή. Λόγοι διδαχής. Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Αχ, τι να σας πω τώρα. Να σας πω και αυτό, καίτοι αυτό είναι ένα απόρρητο της ζωής μου, αλλά για την αγάπη σας, να πούμε, γιατί κι εσείς ανηψάκια μου είσαστε, θα σας το πω.
Το έκζεμα το οποίο έχω, αυτήν την πληγή που έχω στο ποδάρι, τό 'χω από δεκαπέντε χρονών. Δοκίμασα διάφορα φάρμακα, τίποτε. Τώρα που πέρασε η ηλικία, τότες περισσότερο επιδεινώθη το πράγμα. Καθήμενος στο κρεβάτι, το ονομάζω το "κρεβάτι του πόνου" εγώ.
Διότι να καθίσω όπως καθόσαστε εσείς, δεν μπορώ. Θα καθίσω λίγο, δεν μπορώ, κατεβαίνουν τα αίματα και πονάει περισσότερο η πληγή, ενώ έτσι, τρόπον τινά, αν βάλεις κι ένα μαξιλάρι και σηκώσεις λιγάκι το ποδάρι πιο ψηλά, κατεβαίνουν κάτω τα αίματα και ελαφρώνεται ο πόνος. Ε, τη νύχτα προσπαθώ έτσι να ελαφρώσω τον πόνο.
Αλλά καθήμενος εδώ μου δημιουργήθηκε και κύστη κόκκυγος. Όταν το σκέπτεσθε αυτό, είναι το πλέον φρικωδέστερο, να πούμε. Διότι είναι... πολύ πόνο!