25η Μαρτίου: Τὸ σπαθὶ τῆς Ἐπανάστασης ἀκονίστηκε στὴν πέτρα τῆς πίστεως. Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Κάθε προσευχή, κάθε μάχη καὶ κάθε λόγος τῶν ἡρώων τοῦ '21 μαρτυροῦν ἕνα καταπληκτικὸ θαῦμα ποὺ ὅμοιο του δὲν εἶδε ποτὲ ἡ ἱστορία

Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Σὲ μιὰ δέηση τοῦ Κολοκοτρώνη στὴν Παναγία, σὲ μιὰ εὐλογία τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, σὲ ἕνα «εὐλογητὸς ὁ Θεός» τῆς Μπουμπουλίνας, στὰ ἱερὰ γράμματα ποὺ φύτρωνε ὁ σπόρος τοῦ Γένους,

🇬🇷 ☦ Ἡ νὰ ξεσκλαβωθοῦμε ἢ ὅλοι νὰ πεθάνομε. Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος

Στ΄ Ἅρματα Ἀδέλφια!...

Ἠγαπημένοι μου... Ἤτανε φαίνεται ἀπὸ τὸ Θεὸ γραμμένο ν' ἀδράξωμε τ' ἅρματα μία ἡμέρα καὶ νὰ χυθοῦμε καταπάνου στοὺς τυράννους μας, ποὺ τόσα χρόνια ἀνελεήμονα μᾶς τυραγνεύουν. Τί τὴ θέλομε, βρὲ ἀδέρφια, αὐτὴ τὴν πολυπικραμένη ζωή, νὰ ζοῦμε ἀποκάτω ἀτὴ σκλαβιὰ καὶ τὸ σπαθὶ τῶν Τούρκων νὰ ἀκονιέται στὰ κεφάλια μας;

Δὲν τηρᾶτε ποὺ τίποτα δὲ μᾶς ἀπόμεινε; Αἱ ἐκκλησίες μας γενήκανε τζαμιὰ καὶ ἀχούρια τῶν Τούρκων κανένας δὲ μπορεῖ νὰ πῇ, πῶς τάχα ἔχει τίποτε ἐδικό του, γιατί τὸ ταχιὰ βρίσκεται φτωχός, σὰ διακονιάρης στὴ στράτα. Οἱ

Μαρτυρία ἐνάρξεως τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 Διακήρυξις τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ

Μία ἀδιάσειστη μαρτυρία: Ὑπάρχουν ἀδιάσειστα ἱστορικὰ ἔγγραφα, σύμφωνα μὲ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται, περίτρανα πλέον, ὅτι στὶς 20 Μαρτίου 1821 (μὲ τὸ Ἰουλιανὸ Ἡμερολόγιο ποὺ ἀκολουθοῦσε τότε ὁ τόπος, δηλαδὴ τὴν 1η Ἀπριλίου μὲ τὸ Γρηγοριανὸ Ἡμερολόγιο) ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς ἐκήρυξε τὴν ἔναρξη τοῦ Ἀγώνα στὴν Ἁγία Λαύρα, προσδιορίζοντας τὴν ἑπομένη ὡς ἡμέρα ἐπιθέσεως γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πάτρας. Σωστά, λοιπόν, ὡς ἡμέρα ἀπελευθερώσεως τῆς πόλεως τῶν Καλαβρύτων ἑορτάζεται ἡ 21η Μαρτίου, πρῶτα ἀπὸ ὁλόκληρη τὴ σκλαβωμένη Ἑλλάδα!

Ρήγας Βελεστινλῆς. Θούριος Ὕμνος & Βιογραφικὰ Στοιχεῖα

ΘΟΥΡΙΟΣ ἤτοι ὁρμητικὸς πατριωτικὸς ὕμνος πρῶτος, εἰς τὸν ἦχον ΜΙΑ ΠΡΟΣΤΑΓΗ ΜΕΓΑΛΗ Ὡς πότε παλικάρια, νὰ ζοῦμε στὰ στενά, μονάχοι σὰ λεοντάρια, σταῖς ράχαις στὰ βουνά; Σπηλιαῖς νὰ κατοικοῦμε, νὰ βλέπωμεν κλαδιά, νὰ φεύγωμ᾿ ἀπ᾿ τὸν κόσμον, γιὰ τὴν πικρὴ σκλαβιά; Νὰ χάνωμεν ἀδέλφια, πατρίδα καὶ γονεῖς, τοὺς φίλους, τὰ παιδιά μας, κι ὅλους τοὺς συγγενεῖς;

Ἡ 25η Μαρτίου 1821

Νικηταράς ο Τουρκοφάγος...

Από το 1453 μέχρι σήμερα ο αγώνας για ελευθερία. Ιστορική Πινακοθήκη Ι. Μονής Μεγάλου Μετεώρου

Ὁ Στρατηγός Ἰωάννης Μακρυγιάννης καί ἡ Ἑλληνορθοδοξία. Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός 

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Ε΄ και η επανάσταση

Αθανάσιος Διάκος (1788-1821 24 Απριλίου). «Εγώ Γραικός εγεννήθηκα και Γραικός θ’ αποθάνω»

Ο Κολοκοτρώνης ως παιδαγωγός του Γένους. Δημήτρης Νατσιός

Δημήτρης Νατσιός  Δάσκαλος Κιλκίς -Θεολόγος

«Κολοκοτρώνης πέθανε στο γάμο του Κολίνου
το θάνατό γνώρισε, που ‘θελε ν’ αποθάνη
και του Γενναίου μίλησε, και του Κολίνου λέγει:
Πού είσαι, Γενναίε στρατηγέ, Κολίνο σπουδασμένε!
Ελάτε, πάρτε την ευχή, με τριγυρίζει ο Χάρος.
Σώπα, πατέρα, μην το λες, μη λες πως θα πεθάνης
κι έχουμ’ οχτρούς και χαίρονται και φίλους και λυπάνται.
Ελάτε, πάρτε την ευχή, και να ‘στε μονοιασμένοι»
«Άπαντα Κολοκοτρωναίων, τόμ. Α’ σελ. 74, εκδ. ΙΔΕΒ»

Στις Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου του 1843, κλείνει τα μάτια του στην Αθήνα, το ζωντανό Εικοσιένα, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Έλληνας ήρωας με την σημαντικότερη θέση στο εικονοστάσι του Γένους. Το να θέλεις να πλέξεις «τον επιτάφιον στέφανον αυτού ανάγκη να περιλάβης τον μέγαν Ελληνικόν Αγώνα», όπως αναφώνησε ο Σούτσος κατά το ξόδι του.

Αθανάσιος Διάκος (1788-1821 24 Απριλίου). «Εγώ Γραικός εγεννήθηκα και Γραικός θ’ αποθάνω»

«Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός και θ’ αποθάνω!».

Ο Αθανάσιος Διάκος ήταν ηρωικός αγωνιστής και μάρτυρας κι ένας από τους πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821.
Γεννήθηκε γύρω στο 1788 (σύμφωνα με άλλη εκδοχή το 1782). Ο τόπος γέννησης του Αθανάσιου Διάκου, αποτελεί σημείο τριβής και διεκδικείται από δύο χωριά, την Άνω Μουσουνίτσα και την Αρτοτίνα. Και τα δυο, χωριά της Φωκίδος.
Το βέβαιο είναι ότι ο Διάκος έλκει την καταγωγή του και στα δυο χωριά. Ο πατέρας του ήταν από την Μουσουνίτσα και η μητέρα του από την Αρτοτίνα.
Σημείο τριβής, αποτελεί και το πραγματικό επώνυμο του Διάκου. Αναφέρονται τα Μασαβέτας (γράφεται και Μασσαβέτας) και Γραμματικός. Από εκεί και πέρα υπάρχει μια αμφισβήτηση μεταξύ αρκετών ιστορικών, με στοιχεία που συχνά αντικρούονται μεταξύ τους, τόσο για το γενεαλογικό δέντρο του Διάκου, κυρίως απ’ την πλευρά του πατέρα του, όσο και για τον τόπο γέννησης και διαμονής του (παρατίθενται κάποιες γνώμες στο τέλος του κειμένου).