Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου. Γιατί ονομάζεται έτσι;

Ιδρύθηκε κατά τα μέσα του 14ου αιώνα και είναι σύγχρονη των Μονών Διονυσίου, Παντοκράτορος, Σιμωνόπετρας. Ιδρυτής της είναι ένας όσιος ασκητής, ο Γρηγόριος.
Ποιός όμως Γρηγόριος; Τρεις Γρηγόριοι προτάθηκαν: ο Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης, Γρηγόριος ο μαθητής του και Γρηγόριος «ο από Συριάνων». Ο τελευταίος αποκλείεται, διότι είναι όψιμος. Σε έγγραφο του Οκτωβρίου 1400 ο «κύρις Γρηγόριος ο γέρων, ο από Συριάνων», που ασκήτευε, κοντά στη Μονή, καλείται μάρτυρας από τον Πρώτο Γεννάδιο και τη Σύναξη, να καταθέσει ότι γνωρίζει για τα όρια μεταξύ των Μονών Διονυσίου και Παύλου.

Ἕνα ἄγνωστο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Ἐκδόσεις Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὁρους

Ἕνα ἄγνωστο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νικολάου

Ἕνα ἀληθινό γεγονός πού συνετάραξε καί ἔφερε σέ

μετάνοια ἑκατοντάδες ἀνθρώπους στήν πόλι Κουϊμπίσεβ

(σημερινό Σαμαρᾶ) τῆς Σοβιετικῆς Ρωσίας τοῦ ἔτους 1956.

Σ

τήν πόλλι Κουϊμπίσεβ ζοῦσε μία οἰκογένεια: ἡ εὐσεβὴς μητέρα καί ἡ κόρη της Ζωή.  Τό βράδυ τῆς παραμονῆς τῆς Πρωτοχρονιᾶς (31 Δεκεμβρίου) τοῦ 1956 ἡ Ζωή προσκάλεσε ἑπτά φίλες της καί ἄλλους τόσους νεαρούς σέ δεῖπνο καί χορό.  Τότε ἦταν ἡ νηστεία τῶν Χριστουγέννων^(*) καί ἡ μητέρα παρακάλεσε τήν Ζωή νά μην προγραμματίση φαγητό, ἀλλά ἡ κόρη της ἐπέμενε στό δικό της. Ἑκεῖνο τό βράδυ ἡ μητέρα πῆγε στήν Ἐκκλησία νά προσευχηθῆ.

Μαζεύτηκαν οἱ καλεσμένοι, ἀλλά ὁ ἀρραβωνιαστικός τῆς Ζωῆς δέν εἶχε ἔρθει ἀκόμη. Τό ὅνομά του ἦταν Νικόλαος. Οἱ κοπέλλες καί τά ἀγόρια χωρίσθηκαν σέ ζευγάρια καί ἡ Ζωή ἔμεινε μόνη της.

Το Σάββατο η ενθρόνιση του νέου Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους Αρχιμ. Χριστοφόρου

Την Τρίτη 11 Μαρτίου 2014 ο Σεβ. Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ μετά από πρόσκληση της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους χειροθέτησε Αρχιμανδρίτη τον προσφάτως εκλεγέντα νέο Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής ιερομόναχο Χριστοφόρο.
Η τελετή πραγματοποιήθηκε κατά το πέρας της ακολουθίας του Εσπερινού και ενόψει την ενθρονίσεώς του, η οποία έχει ορισθεί για το Σάββατο 15 Μαρτίου. Ο Αρχιμ. Χριστοφόρος εγκαταβιώνει στην Ιερά Μονή από το 1981. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το 1993.
 Κατά την παραμονή του ο Σεβασμιώτατος είχε επικοινωνία με τον Προηγούμενο της Ιεράς Μονής Αρχιμανδρίτη Γεώργιο Καψάνη, πνευματικό του νέου καθηγουμένου και έναν από τους πλέον επιφανείς και λογίους εκπροσώπους του Αγιορειτικού μοναχισμού.

O π. Χριστοφόρος νέος ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Οσίου Γρηγορίου

Μετά από ψηφοφορία η οποία διενεργήθηκε σύμφωνα με την Αγιορειτική Παράδοση, νέος ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Οσίου Γρηγορίου εξελέγη σήμερα ο ιερομόναχος π. Χριστοφόρος.

Ο νέος ηγούμενος π. Χριστοφόρος, κατά κόσμον Σταύρος Μιχαήλ του Πηγασίου και της Έλλης, μετέπειτα Ελισάβετ μοναχής, γεννήθηκε το 1957 στον Καραβά της Κύπρου και είναι πτυχιούχος του Χημικού Τμήματος του Α.Π.Θ. Το 1981 ήλθε στο Άγιον Όρος στην Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου όπου έθεσε εαυτόν υπό την πνευματική καθοδήγηση του τότε ηγουμένου της μονής γέροντος Γεωργίου. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 29-10-1991 και πρεσβύτερος στις 14-6-1993.
Της εκλογής του νέου ηγουμένου είχε προηγηθεί την Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου η παραίτηση του πανοσιολογιώτατου Αρχιμανδρίτη π. Γεωργίου (Καψάνη). Ο γέρων Γεώργιος εποίμανε την αδελφότητα της Ιεράς Μονής Γρηγορίου για περισσότερα από 40 έτη.  Αναγνωρίζεται ως μία από τις επιφανέστερες φυσιογνωμίες του σύγχρονου Αθωνικού Μοναχισμού με πολυεπίπεδη προσφορά.

Οι «ζεύγαλοι» - Ο γερο-Κώστας.

Οι «ζεύγαλοι» - Ο γερο-Κώστας

Αλλά και οι λαϊκοί που μένουνε εδώ στο Άγιον Όρος παίρνουνε μία χάρη, παρ’ ότι πολλές φορές βλέπουμε ότι δεν έχουμε και βίο σωστό και πολλές φορές ίσως μας σκανδαλίζουν. Μερικοί λένε: « Τι τους θέλουμε αυτούς τους κοσμικούς εδώ πέρα και δεν  τους βγάζει έξω η Ιερά Κοινότης».
Σε παλαιότερη εποχή, απ’ ότι μας λέει ο παπα-Ακάκιος των Παχωμαίων που είναι μεγαλύτερος, αποφάσισε η Ιερά Κοινότης να τους μαζέψη όλους αυτούς – εμείς τους λέγαμε «ζεύγαλους» ή «καβιώτες» - και να τους βγάλη έξω, να τους κάνη εξορία από το Άγιον Όρος, διότι οι περισσότεροι από αυτούς μεθούσανε, πέφτανε στους δρόμους, ζούσαν άσωτη ζωή. Τότε υπήρχαν τα καράβια τα μεγάλα, όπως το «Γεώργιος Φ», που ερχότανε από Θεσσαλονίκη και πήγαινε Καβάλα, και κάθε δεκαπενθήμερο περνούσε από την Δάφνη.