Ἅγιος Νικηφόρος ὁ λεπρός: τὸ θαυμαστὸ ὑπόδειγμα τῆς υπομονῆς. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Νικηφόρος ὁ λεπρός: τὸ θαυμαστὸ ὑπόδειγμα τῆς υπομονῆς

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ἱερᾶς Μονῆς Ξενοφῶντος Ἁγίου Ὄρους

 

Ἡ ἁγιότητα εἶναι ὕψιστη δωρεὰ τοῦ Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπινα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶναι δεκτικὰ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν Του.
Ἀπαιτεῖται δὲ μεγάλος ἀγῶνας καὶ αὐταπάρνηση γιὰ νὰ καταστεῖ κάποιος ἅγιος, νὰ νικήσει τὸν ἑαυτό του, νὰ ξεπεράσει τὴ βιολογική του ὕπαρξη.
Ἕνας τέτοιος ἁγιασμένος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ὑπερέβη τὸν ἑαυτό του καὶ τὴν σωματική του κακοπάθεια, ὑπῆρξε ὁ νεοφανὴς ἅγιος Νικηφόρος ὁ Λεπρός. Ἕνα λαμπρὸ παράδειγμα ἰώβειας ὑπομονῆς καὶ ἀβραμιαίας πίστης στὸ Θεό.
 
Γεννήθηκε τὸ ἔτος 1890 σὲ ἕνα ὀρεινὸ χωριὸ τῶν Χανίων Κρήτης, τὸ Σηρικάρι ἀπὸ φτωχούς,

4 Ιανουαρίου Συναξαριστής

Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων, Ζωσίμου μοναχοῦ καὶ Ἀθανασίου Κομενταρησίου Μαρτύρων, Ἀπολλιναρίας Συγκλητικῆς, Χρυσάνθου καὶ Εὐφημίας, τῶν Ἁγίων ἕξι Μαρτύρων, Θεοκτίστου Ὁσίου, Θεοπρόβου Ὁσίου, Εὐθυμίου τοῦ Νέου, Εὐαγρίου καὶ Σίου Ὁσίων, Τιμοθέου Στυλίτου, Εὐθυμίου Βατοπαιδινοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δώδεκα Μαρτυρήσαντες, Εὐσταθίου Ἀρχιεπισκόπου Σερβίας, Ἀχιλλίου Διακόνου, Συμεὼν ὉσίουὈνουφρίου τοῦ Νέου Ὁσιομάρτυρος, Εὕρεσις τιμίων λειψάνων Νεομάρτυρος Ἰωάννου ἐκ Κονίτσης.



Ἡ Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων

Περὶ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μᾶς πληροφορεῖ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον στο ι’ κεφάλαιον: «Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἤμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
Ἔλεγεν οὖν πρὸς αὐτοὺς· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι. Δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ. Ὑπάγετε· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων.