Δομνίκης Ὁσίας, Γεωργίου Χοζεβίτου, Σαμέα Προφήτου, τῶν Ἁγίων
Ἰουλιανοῦ, Βασιλίσσης, Κελσίου καὶ Ἀντωνίου, Καρτερίου Ἱερομάρτυρα,
Θεοφίλου καὶ Ἐλλαδίου, Ἀττικοῦ Πατριάρχου, Κύρου Ἀρχιεπισκόπου, Ἀγάθωνος
Ὁσίου, Σεβερίνου, Θεοδώρου Ὁσίου, Ἀβὼ Μάρτυρα, Γρηγορίου Ἐπισκόπου,
Γρηγορίου Θαυματουργοῦ, Μακαρίου του Μακρή, Ἰσιδώρου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ
μαρτύρων, Γρηγορίου Ἐγκλείστου, Παϊσίου Ρωσίας, Ἠσαΐου Ὁσίου.
Ἡ Ὁσία Δομνίκη
Ἡ
Ὁσία Δομνίκη ἔζησε κατὰ τὴν ἐποχὴ τῶν αὐτοκρατόρων Θεοδοσίου του
Μεγάλου (379-395 μ.Χ.), Λέοντος Α’ (457-474 μ.Χ.) καὶ Ζήνωνος (474-475
μ.Χ.). Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καρθαγένη (Νέα Καρχηδόνα) τῆς Ἱσπανίας. Κατά
τὴν θεία οἰκονομία πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸ 384 μ.Χ., μαζὶ μέ
ἄλλες τέσσερις παρθένες, τὴ Δωροθέα, τὴν Εὐανθία, τὴ Νόννα καὶ τήν
Τιμοθέα καὶ ὕστερα ἀπὸ θεία ἀποκάλυψη βαπτίσθηκαν ὑπὸ τοῦ Πατριάρχου
Νεκταρίου.
Ἡ Ὁσία Δομνίκη ἀκολούθησε τὸ μοναχικὸ βίο καὶ ἐκγύμνασε
τὸν ἑαυτό της πνευματικὰ μὲ σκληροὺς καὶ πολλοὺς κόπους. Ἀφοῦ ἔφθασε
στὴ θέωση καὶ ἀξιώθηκε νὰ κάνει θαύματα καὶ νὰ διακρίνει τὰ μέλλοντα, ἡ
φήμη τῆς ἀρετῆς της ἔγινε γνωστὴ καὶ ἐπέσυρε τὴν προσοχὴ τοῦ αὐτοκράτορα
Θεοδοσίου (408-450 μ.Χ.) καὶ τῆς βασίλισσας, οἱ ὁποῖοι την
ἐπισκέπτονταν καὶ τῆς παρεχώρησαν τὸν τόπο καὶ τὰ μέσα προκειμένου νά
ἀνεγείρει Μονὴ ἀφιερωμένη
