Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης: ὁ φιλόσοφος ἀσκητὴς τῆς Ἐκκλησίας. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης: ὁ φιλόσοφος ἀσκητὴς τῆς Ἐκκλησίας

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ἡ Αἴγυπτος ὑπῆρξε ἡ κοιτίδα τοῦ μοναχισμοῦ στοὺς πρωτοχριστιανικοὺς χρόνους.
Μεγάλες ἀσκητικὲς μορφὲς λάμπρυναν τὸν αἰγυπτιακὸ μοναχισμό. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης.
Μιὰ ὄντως μεγάλη προσωπικότητα τοῦ ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ, ὁ ὁποῖος συνδύασε ἄριστα στὸ πρόσωπό του τὴν ἀσκητικότητα καὶ τὴν Θεολογία.
Καταγόταν ἀπὸ τὴν κάτω Αἴγυπτο. Γεννήθηκε τὸ 350 κοντὰ στὸ Πηλούσιο ὅρος καὶ γι’ αὐτὸ ἔλαβε τὴν προσωνυμία Πηλουσιώτης καὶ τὸ ὁποῖο βρισκόταν στὸ

4 Φεβρουαρίου Συναξαριστής

Ἰσιδώρου Ὁσίου, Ἰωάννου Ὁσίου, Εὐαγρίου καὶ Σίου Ὁσίων, Ἀβραμίου Ἱερομάρτυρος, Θεοκτίστου Μάρτυρος, Νικολάου Στουδίτου, Ἰασίμου Θαυματουργοῦ, Νικήτα Ὁσίου, Γεωργίου Πρίγκηπος, Ἀβραὰμ καὶ Κόπριδος Ὁσίων, Κυρίλλου Θαυματουργοῦ, Ἰωσὴφ τοῦ Χαλεπλῆ, Δοσιθέας βασιλίσσης.


Ὁ Ὅσιος Ἰσίδωρος ο Πηλουσιώτης (Ἑορτὴ Ἰσίδωρος, Ἰσιδώρα)

Ὁ Ὅσιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης ἐγεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο περὶ τὸ 360 μ.Χ. ἀπὸ γονεῖς θεοφιλεῖς και ἦταν συγγενὴς τῶν Πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας, Θεοφίλου (385 – 412 μ.Χ.) καὶ Κυρίλλου Α’ (412 – 444 μ.Χ.). Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἔλαβε μεγάλη και θαυμαστὴ θεολογικὴ και φιλοσοφικὴ γνώση. Στὴν ἀρχὴ ἐργάσθηκε ὡς διδάσκαλος καὶ κατηχητὴς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξάνδρειας.
Ἐπιζητώντας ὅμως τὴν ἡσυχία, γιὰ νὰ δύναται νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ ἔργο τῆς ζωῆς του, τὴ μελέτη τῶν Ἁγίων Γραφῶν,