Ἅγιος Ἀπόστολος Ἰάκωβος τοῦ Ζεβεδαίου
Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ
Στὸν κύκλο τῶν δώδεκα μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ ὑπῆρχε καὶ ἕνας στενότερος κύκλος τριῶν μαθητῶν, τοῦ Πέτρου, τοῦ Ἰακώβου καὶ τοῦ Ἰωάννου. Αὐτοὶ οἱ τρεὶς βρισκόταν πιὸ κοντὰ στὸν Κύριο καὶ ἀπολάμβαναν περισσότερο τῆς ἐμπιστοσύνης Του. Ἕνας λοιπὸν ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ὁ ἀπόστολος Ἰάκωβος.
Καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη της Βησθαϊδᾶ της Γαλιλαίας καὶ ἦταν γιός του Ζεβεδαίου (Μάτθ.4,21. Μάρκ.1,19.3,17. Λούκ.5,10) καὶ τῆς Σαλώμης (Μάτθ.20,20.Μαρκ.15,40.16,1). Ἦταν δὲ μεγαλύτερος ἀδελφὸς τοῦ ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου (Μάρκ.5,37).
Τὸ ἐπάγγελμά του ἦταν ψαρᾶς, ἀσχολοῦνταν μὲ τὴν ἁλιεία στὴ μεγάλη καὶ πλούσια σὲ ἁλιεύματα λίμνη

