Φώτης Κόντογλου - Ὁ χρόνος, ὁ φθονερὸς γέρων

Ὁ χρόνος, ὁ φθονερὸς γέρων

Φώτης Κόντογλου - Εὐλογημένο Καταφύγιο
ἤγουν: Κείμενα γύρω ἀπὸ τὶς ἀθάνατες ἀξίες τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς

Ὁ καιρὸς εἶναι ἕνα πρᾶγμα ἄπιαστο καὶ κατὰ βάθος ἀκατανόητο. Τὸ μυαλό μας κ᾿ ἡ καρδιά μας τὸν νοιώθουνε ἀπὸ τὶς ἀλλαγὲς ποὺ γίνονται στὸν κόσμο.
Μὰ κάποιες ἀλλαγὲς μπορεῖ νὰ γίνουνε πολὺ γρήγορα, ἀπὸ μιὰ μέρα σὲ ἄλλη, ὅπως ἡ παραμόρφωση τοῦ ἄνθρωπου ποὺ γίνεται ἀπὸ τὴν ἀρρώστεια, ἢ ἕνας ξαφνικὸς θάνατος ποὺ μέσα σὲ μιὰ στιγμὴ κάνει τὸν ἄνθρωπο ἕνα ἀγνώριστο κουφάρι.
Τὸν καιρὸ τὸν νοιώθουμε πιὸ δυνατὰ ἀπὸ τὸ πάλιωμα κι ἀπὸ τὸ γῆρας, ποὺ ἀλλάζουνε τὰ νεαρὰ καὶ τὰ ζωντανὰ πλάσματα, κι αὐτὴ τὴν ἀλλαγὴ τὴν καταλαβαίνουμε σκληρά.

Χριστιανικὴ θεώρηση τῆς ἐννοίας τοῦ χρόνου. Λάμπρου Σκόντζου

Χριστιανικὴ θεώρηση τῆς ἐννοίας τοῦ χρόνου

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Εἰσήλθαμε ἤδη μὲ τὴ χάρη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ στὸ νέο ἔτος. Μαζὶ μὲ τὶς ἐλπίδες καὶ τὶς προσδοκίες μας γιὰ τὴ νέα χρονιά, γεμίζει αὐτὲς τὶς ἡμέρες τὴν ψυχή μας εὔλογος προβληματισμὸς γιὰ τὴν ἔννοια τῆς ροῆς τοῦ χρόνου.
Κι’ αὐτὸ διότι ὁ χρόνος μαζὶ μὲ τὸν «δίδυμο ἀδελφό του τὸν χῶρο»,

«Ἡ Θεολογία τῆς Ἱστορίας». Ἐπὶ τῷ νὲῳ ἔτει. Ἀρχ. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

«Ἡ Θεολογία τῆς Ἱστορίας»

ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 1-1-2001

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ (†) γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Καὶ πάλι πρώτη τοῦ ἔτους, ἀγαπητοί μου. Ἤδη εὑρισκόμεθα στὸ πρῶτο σκαλοπάτι τοῦ ἐτησίου ἡμερολογιακοῦ οἰκοδομήματος.
Τὴν ἴδια ἡμέρα γιορτάζομε καὶ τὴν οκταήμερο Περιτομὴ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Γιορτάζουμε ἀκόμη καὶ τὴ σεπτὴ μνήμη τοῦ μεγάλου πατρὸς τῆς Ἐκκλησίας μας, Βασιλείου τοῦ Οὐρανοφάντορος·

Ἔλλογοι καὶ εὔλογοι πρωτοχρονιάτικοι προβληματισμοί. Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ἔλλογοι καὶ εὔλογοι πρωτοχρονιάτικοι προβληματισμοί

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Μὲ τὴ χάρη τοῦ ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ εἰσερχόμαστε γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ στὸν νέο ἐνιαυτὸ τῆς χρηστότητάς Του.
«Πατᾶμε» τὸ «σκαλοπάτι» τοῦ νέου χρόνου. Σὲ κάθε ἔλλογο ἄνθρωπο, μαζὶ μὲ τὶς ἐλπίδες καὶ τὶς προσδοκίες

Ἡ ''Θεολογία'' τοῦ χρόνου. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

 Ἀρχιμανδρίτης Ἀρσένιος Κατερέλος Ἡγούμενος Ἱ. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος
(Ἑσπερινή ὁμιλία εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος 31-8-2013)

Ἀπό αὔριο, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, θά ἔχωμε, ὡς γνωστόν, νέα ἀρχή τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Θά ἑορτάσωμε, ἑπομένως, ἐκκλησιαστική πρωτοχρονιά.

Αὐτό ὀφείλεται κυρίως στόν λόγο ὅτι κατά τόν μῆνα αὐτόν, ὅπως ἐξηγοῦν οἱ διάφοροι ἑρμηνευταί, ἔχομε τήν ἀρχή τῆς ''συλλήψεως'' καί τῆς ''ἐγκυμοσύνης'' ὅλων σχεδόν τῶν καρπῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἀρχή τῆς γεννήσεως λαμβάνει χώραν, τίς

Χρόνος και αιωνιότητα. Γεώργιος Παπαθανασόπουλος

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Νέο χρόνο έχουμε και πολλές ευχές ανταλλάσσονται. Χωρίς να το θέλουμε βάζουμε σ' αυτές την έννοια του χρόνου και ζητάμε να είναι πολύς στην επίγεια ζωή μας. Όμως, πλην του χρόνου, υπάρχει και η διάσταση της αιωνιότητας, την οποία μάλλον αγνοούμε, γιατί δεν προβληματιζόμαστε ως προς την ύπαρξή μας. Ζούμε άσκεφτα, ανεύθυνα, εγωιστικά, υλιστικά. Ο αγαπημένος μου ποιητής και στοχαστής Γιώργος Σαραντάρης στο φιλοσοφικό του δοκίμιο "Συμβολή σε μια φιλοσοφία της ύπαρξης" γράφει: "Κατά τη διάρκεια του βίου του πεθαίνει κανείς πολλές φορές, γιατί πολλές φορές αφαιρείται, λησμονάει την ουσία του, αλλά πάντοτε, εφ' όσον συντηρεί  τη διανοητική και σωματική του υγεία, μπορεί να διορθώσει το σφάλμα του…".